Çarşamba günü gelsin diye iple çekerdim. Çünkü en sevdiğim günlerden biriydi.. Apartmanın altındaki Alev Pastanesi'nde sadece bu güne özel kıymalı pide yapılırdı ve biz de her hafta en az 10-15 pide yaptırırdık eve.. Bir yandan Ramazan Amca'nın nefis pidelerinin kokusu, bir yandan Çarşamba Pazarı'ndaki ev önüne tezgah açan meyvecilerin 'Al al al al!' diye bağırtısı, bir yandan camdan içeri giren ılık rüzgar ve güneşin ışıltısı.. İşte her çarşamba güne böyle başlardım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder